ความหวังดี “ดี” หรือ “ร้าย”? February 16, 2008
Posted by Grassy Green in 1.trackback
ไม่ได้เคร่งครัดในการปฏิบัติธรรมมากมาย
ยึดถือตามหลักเหตุผลเท่านั้นในสิ่งที่ควรทำ และไม่ควรทำ
บางครั้ง หลักเหตุผลมันขัดแย้งกัน ทำให้เกิดความลังเลในการเลือกปฏิบัติ
แต่ก็ยังเชื่อว่า “มันคงต้องมีแนวทาง เพื่อให้เกิดการเลือกปฏิบัติในทางที่ดีที่สุด”
ก่อนที่จะลงมือทำบางสิ่งผิดไปโดยไม่รู้ตัว คิดว่า รู้เท่าทันก่อนทำ มันก็น่าจะดีกว่า
คำถามวันนี้ที่เกิดขึ้นคาใจ ต้องการค้นหา คือ ในเหตุการณ์เดียวกัน
“ความหวังดี”ที่ใด้รับ กับ “ความหวังดี” ที่ต้องการ ไม่ตรงกัน!!
(Demand ≠ Supply) อิอิ
เราควรปฏิบัติอย่างไรเพื่อความ peaceful ของทั้งสองฝ่าย
ทั้งสองฝ่ายก็เข้าใจในความรู้สึกของทั้งคู่นะ ว่าทำไมอีกฝ่ายยื่นความหวังดีให้
และอีกฝ่ายทำไมไม่อยากได้ความหวังดีนั้น
ถึงแม้เข้าใจแต่ลึกๆ . .ความรู้สึกเสียใจน้อยใจ
และความรู้สึกอึดอัดยังคงติดคาในใจ
ทั้งคู่ไม่มีใครผิด แต่ประเด็นคือจะทำอย่างไรล่ะ
จึงจะป้องกันการกระทำที่ขัดแย้งกันให้อยู่บนโลกเดียวกันอย่างสงบสุข??
(เราค้นหาคำตอบได้แล้ว อ่านให้จบนะ)
เอาล่ะ เรามีนิทานจะเล่าให้ฟังอีก . . .อิอิ
คัดลอกมาในเรื่องทำนองคล้ายๆกัน
“เรื่องการเดินเรือครั้งยิ่งใหญ่”
สองหนุ่มสาวร่วมกันต่อเรือ หวังมุ่งหน้าสู่ท้องทะเลอันไพศาล
จิตใจที่ผูกพัน รักมั่น เชื่อใจ ย่อมเป็นเกราะกำบังให้สองเราเผชิญคลื่นลมแรงได้
.
“แต่ท้องทะเลกว้างใหญ่นัก เธอสองคนกับเรือน้อยจะลอยฝ่าคลื่นลมอย่างไรได้”
บิดาของชายหนุ่มเตือนด้วยความหวังดี ก่อนจะมอบเสากระโดงและใบเรือให้
.
“ท้องทะเลน่ากลัวนัก อาจสักวันหนึ่งมันจะหักโค่นเรือของเธอได้”
พี่ชายของหญิงสาวมอบเลื่อย ฆ้อน และไม้กระดานส่งให้
.
“หากเรืออับปาง เธอสองจำเป็นต้องมีเสบียงกรังเพื่อรอดชีวิต”
พี่สาวของชายหนุ่มมอบถุงเสบียงอันหนักอึ้งให้
.
ยิ่งมากความห่วงใย ยิ่งข้าวของพอกพูน
.
“ท้องทะเลยิ่งใหญ่นัก เธอทั้งสองจะข้ามผ่านไปได้หรือ
ทางที่ดีควรค้างแรมอยู่กับเราก่อน แล้วค่อยคิดหาทางออกเรือในวันหน้า”
มารดาของหญิงสาวเตือนด้วยความหวังดี
…
ภายหลังผู้คนจากไป
ทั้งสองยืนหน้าเรือลำที่เขาและเธอร่วมกันสร้าง
เรือลำน้อยที่ตนเคยคิดว่ายิ่งใหญ่
กลับกลายเป็นซากของความหวังดี
.
ความหวังดีนี้อบอุ่น…แต่บางทีอาจท่วมท้นจนจมเรือได้
อนิจจา…เรือลำน้อยที่จะไม่มีวันได้ออกจากฝั่ง
นิทานแนวนี้ เกิดขึ้นได้ทั่วไป มีมาเนือง เนือง
จะทำใจให้เคยชินก็ได้ หรือจะหาคำตอบให้ได้ก็คิดว่าคงจะดี (กว่า)
ก็ลองหาดู เราคงไม่ใช่คนแรกที่เกิดคำถามแบบนี้หรอก
จนพบคำตอบจนได้ และคำตอบที่พบอยู่ที่ “ธรรมะ” (อีกแล้ว)
เพียงแค่พบข้อความสั้นๆ ของ “ท่านพุทธทาสภิกขุ”
.
“คนไม่มีสติ ทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ ผิดกาลเทศะ ผิดกรณี “
“เพราะไม่มีสติอย่างเดียว ปัญญากลายเป็นความโง่ “
“ความหวังดีกลายเป็นผลร้าย “
“ความรักกลายเป็นศัตรู “
.
เพียงแค่นี้มันทำให้เกิดอาการ
“อ๋อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ”
(อ๋อสั้นแสดงถึงความโง่น้อย หุหุ)
ดีใจขึ้นมาทันที่ที่หาต้นตอของเหตุแห่งคำถามนี้ได้
เอาสิ เราจะมี “สติ” ให้มากกว่านี้
.
“ทำในสิ่งที่ควรทำ ถูกกาลเทศะ ถูกกรณี “
“เพราะมีสติอย่างเดียว ปัญญาจะกลายเป็นความรู้ “
“ความหวังดีก็จะเป็นผลดี “
“ความรักจะไม่มีทางเป็นศัตรูไปได้”
โฮะ. . โฮะ . .โฮะ . .
.
.
(แถมๆ แถมท้าย พอดีไปเจอมา น่ารักน่าชังจริงจริง)
สูตรทำขนมไมตรี
เครื่องปรุง
อภัย 1 ถ้วย ความหวังดี 1/2 ถ้วย
ความปรารถนาดี 2/3 ถ้วย
วาจาไพเราะพอประมาณ
ความเห็นใจ 1/2 ถ้วย
ยิ้มแฉล้มตามต้องการ
ความโอบอ้อมอารี 2 ถ้วยใหญ่ๆ
.
วิธีปรุง
กวนความหวังดีและอภัยให้เข้ากัน
เตรียมวาจาไพเราะพอประมาณ
ค่อยๆผสมความปราถนาดีลงไป
ส่วนความเห็นใจกับความโอบอ้อมอารี
บรรจงคนให้เข้ากับส่วนอื่นๆ
นำไปอบในหัวใจที่อบอุ่น
โดยมีน้ำใจ หรือยิ้มแฉล้ม เป็นครีมลาดหน้า
แล้วแจกจ่ายรับประทานบ่อยๆโดยทั่วกัน
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . โอย . . อิ่ม! . . . . . . . . . . . . . . . . . .
เจตนาคงหวังดี
แต่ผลลัพท์อาจจะเป็นร้ายก็ได้
แต่มีสติมาก่อน เป็นเรื่องถูกต้อง