โชคดี หรือ โชคร้าย ก็มีความสุขดีได้ February 15, 2008
Posted by Grassy Green in 1.trackback
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่ง ดูเหมือนจะมีทุกอย่างในชีวิตครบถ้วน
เธอพบรักและ ได้แต่งงานกับสามีที่หล่อ ร่ำรวย และรักเธอมาก ชายหนุ่มคนนี้ยังเคยเป็นที่หมายปองต่อสาวๆในหมู่บ้าน
“เธอโชคดีจริงจริงนะ . . ที่ได้แต่งงานกับหนุ่มคนนั้น”
“พวกท่านทราบได้อย่างไรว่า มันคือ โชคดี?”
.
อยู่มาวันหนึ่ง ชายคนนั้นได้รับภารกิจต้องไปต่างแดนอันไกลโพ้น
จนกว่าภารกิจสำเร็จ จึงกลับมาได้ แต่ก็ไม่รู้จะยาวนานเพียงใด
จะกลับมาเมื่อใด การติดต่อถูกตัดขาดจากดินแดนทุรกันดาร
เพื่อนบ้านรู้ข่าวต่างพากันมาแสดงความเห็นใจอย่างสุดซึ้ง
ทุกคนบอกเธอว่า “ทำไมต้องเป็นเค้า ช่างโชคร้ายอะไรเช่นนี้”
เพื่อนบ้านต่างปลอบโยนหล่อน แต่เธอกลับตอบว่า
“พวกท่านทราบได้อย่างไร ว่ามันคือโชคร้าย?“
.
เพียงไม่กี่เดือนต่อมา
สามีหล่อนกลับมา พร้อมแก้วแหวนเงินทองมากมาย
อันเนื่องมาจากการประสบความสำเร็จทางธุรกิจ มหาศาล
เพื่อนบ้านทราบข่าว ก็พากันมาแสดงความยินดี และกล่าาวว่า
“โอ้โห. . . ท่านช่างโชคดีอะไรเช่นนี้”
แต่หล่อนกลับตอบว่า “ท่านทราบได้อย่างไรว่า มันคือ โชคดี?”
.
ในวันถัดมา เกิดมีกลุ่มโจรมาปล้นบ้าน ปล้นของทุกอย่าง
เกิดการต่อสู้กัน ระหว่างกลุ่มโจรและสามีของหล่อน
สามีถูกยิงและต้องพิการ อัมพาต นับแต่บัดนั้น
เพื่อนบ้านรู้ข่าว ต่างพากันมาแสดงความเสียใจ และบอกว่า
“สามีท่านต้องพิการไปตลอดชีวิต ช่างโชคร้ายอะไรอย่างนี้หนอ”
แต่หล่อนก็ถามอีกเช่นเคยว่า
“ท่านทราบได้อย่างไรว่า มันคือโชคร้าย?”
อีกหนึ่งปีต่อมา บ้านเมืองเกิดจราจล ต้องเกณฑ์ชายหนุ่มร่างกายปกติ
แข็งแรงสมบูรณ์ไปที่ชายแดน พวกเขาแพ้สงคราม และทุกคนถูกฆ่าตายหมด
สามีหล่อนเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในหมู่บ้าน!!
…………………………………………..
…………………………………………..
(โชคดี หรือ โชคร้าย . . เรื่องราว ดำเนินไปได้ ไม่รู้จบ . . .)
นิทาน (ดัดแปลง) นี้สอนให้รู้ว่าเราไม่รู้หรอกว่า
เมื่อไหร่เหตุการณ์ไหนจะเป็นโชคร้าย
หรือ เหตุการณ์ไหนจะเป็นโชคดีที่แท้จริง
.
ดังนั้น เราอย่าด่วนตัดสินอะไรด้วยความยึดติด
หากถึงคราวโชคดีก็อย่าหลงระเริงจนเกินไป
แต่หากถึงคราวโชคร้ายก็อย่าฟูมฟายจนขาดสติ
.
.
โชคดี หรือ โชคร้าย ก็มีความสุขดีได้จริงจริงนะ
พอใจในสถานะปัจจุบัน มันก็สบายใจดี
.
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ส่วนตัวเราแล้ว เราเชื่อว่า
“เราเป็นคนโชคดีที่สุดในโลก”
.
อ๊ะ อ๊ะ เชื่อสิ! คุณก็คิดแบบเราได้
ในโชคร้าย ยังมีโชคดี และในโชคดีก็ยังมีโชคร้าย แฝงอยู่
ทัศนคติ (ATTITUDE) ของคุณเท่านั้นที่จะเลือกสิ่งใด เข้ามาในชีวิตและความคิดของคุณ
เพื่อให้ตัวคุณมีความสุขได้เต็มร้อย . . . ยะฮู้
อันนี้เป็นเพียงตัวอย่างน้อยๆ ที่ได้พบเจอ
“ใบชา” เป็นพุดเดิ้ลตัวน้อย ที่วิ่งเดิน เหมือนกระต่ายมาก ร่าเริง friendly ขยันขันแข็ง
อยู่แผนกฝ่ายต้อนรับของ ร้านกาแฟ ”วาวี” ที่ปาย
เราหลงรักหล่อนตั้งแต่แรกพบ นอกจากอัธยาศัยดีแล้ว
หล่อนยังเหม็นและสังกะตัง ได้ใจมาก!!
ความน่ารักของหล่อน ทำให้เรามองข้ามข้อน่ารังเกียจได้อย่างไม่รู้ตัว
(มารู้ตัว ตอนที่เจ้าของเตือนว่า “มันสกปรกมากเลยนะคะ”)
เราได้แต่ขำ . . . มันเป็นสิ่งสกปรกที่น่ารักสุดสุด
(ไม่เป็นไร ล้างมือก็ได้หนิ . . หรือถ้าลืมล้าง ก็ช่างประไร ฮ่ะๆ)
.
ยิ่งตอนหล่อนลี๊ดดด กีตาร์ (เกา) โอ้ยย. .
เธอครางด้วยเสียงเมามัน อย่างมีความสุข
เสียงดังจนเราต้องมองว่า เกิดอะไรขึ้น
“เป็นขี้เรื้อนหรือเปล่าว้า” เราคิดในใจ
แต่ดูเจ้าหล่อนไม่เห็นจะแคร์อะไรเลย กลับเกา เกา เกา อย่างมีความสุขซะอีก
เราอดใจไม่ได้จึงจับมาฟัด ฟัด
เห็นสกปรกอย่างนั้นนะ หล่อนมีฟันที่ขาว สะอาด สวยงามมาก
(ฟันขาวสวยกว่า ชีโร่ พุดเดิ้ลจอมอ้วนที่บ้านอีก)
ขอขอบคุณช่างภาพกิตติมศักดิ์ (P.K.)
ที่ได้บันทึกภาพ สิ่งมีชีวิตตัวนี้
(เราน่ะ มัวแต่ enjoy จนลืมบันทึกเอง!! โฮะโฮะ)
“ชิมเมโจได๊ ชิมเมโจได ชิมเมโจได๊ . . .เอาหัวใจเธอมา”
โหยยย หลงรักเหมือนกัน เพียงพบแค่รูปถ่าย
คิดว่า เราคงจะมีวาสนาได้พบกันนะจ๊ะ
ใบชา…….เหรอ….พบกันแน่….แต่จะเอาคำว่ารักไปฝาก….
จาก…หนุ่มมาเฟีย…..ฮาร์เล่ย์